Κάθε πρόταση σας για την βελτίωση της θα τεθεί σοβαρά υπόψη του τεχνικού τμήματος.

ΗΕιρήνη Φραγκάκη, γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Σητεία της Κρήτης το 1976. Τα τελευταία χρόνια, ζει στην Αθήνα μαζί με τον σύζυγό της και τα 4 παιδιά της.
Από την γενιά της μητέρας της είναι περήφανη να λέει ότι είναι απόγονος του μεγάλου κρητικού ραψωδού Βιτσέντζου Κορνάρου.

Η συγγραφή πεζών διηγημάτων και ποιημάτων ξεκίνησε για εκείνη ως ένα χόμπι το οποίο ηρεμούσε το μυαλό της και την βοηθούσε να διαχειρίζεται τα συναισθήματα της. Από τότε που θυμάται τον εαυτό της, κρατάει στο χέρι της ένα μολύβι κι ένα χαρτί. Είτε είναι για γράψιμο είτε για ζωγραφική. Πλέον αυτά έχουν γίνει ένα με την ανάσα της! Δεν μπορεί να φανταστεί τον εαυτό της ότι θα καταπιέζει τις σκέψεις και τις εικόνες μέσα της. Η εξωτερίκευση των συναισθημάτων της κατ' αυτόν τον τρόπο είναι για εκείνη η απόλυτη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!!
       Χωρίς να κατατάσσει τη γραφή της σε κάποιο συγκεκριμένο είδος και χωρίς να βάζει την ταμπέλα του συγγραφέα στην ίδια, ομολογεί ότι αυτό που κάνει είναι αυτό που αγαπά! Όπως κι αν λέγεται ο καθένας που γράφει, γραφιάς ή συγγραφέας, παραμυθάς ή στοχαστής, εκείνη θέλει να ελπίζει ότι η δικιά σας κριτική θα είναι αυτή που θα χαρακτηρίσει την δικιά της κατάθεση ψυχής!
Η ζωή της σε μια μικρή επαρχιακή πόλη, με όλα τα χαρακτηριστικά μιας πουριτανικής κλειστής κοινωνίας, η οποία αν και αυτοσοδωμίζεται ταυτόχρονα κλείνει τα μάτια, το στόμα της και το μυαλό της σε αυτά που όλοι ξέρουν, αυτά που πολλοί από μας τα ζήσαμε πάνω μας, στο πετσί μας, στην οικογένεια μας, στους φίλους μας, τα θάβει και αρνείται ακόμα και να τα σκεφτεί κρυφά. Όλα αυτά την οδήγησαν να κάνει την δική της μικρή προσωπική επανάσταση και ταυτόχρονα να τολμήσεινα γράψει γι αυτά που όλοι ξέρουν αλλά κανείς δεν μιλάει.
      Στην Αθήνα εργάστηκε σε δίκτυο εφημερίδων της Δυτικής Αττικής έως ότου έμεινε έγκυος στο 3ο της παιδί και επέλεξε να εργάζεται μόνο ως δακτυλογράφος χειρόγραφων και ν’ αφοσιωθεί στην συγγραφή και στα παιδιά της.
"Η αγάπη που άνθισε στην ψυχή μου" είναι το πρώτο ολοκληρωμένο συγγραφικό της πόνημα, με θέμα το διαζύγιο που όσο κι αν ακούγεται κοινότυπο και περίεργο, ακόμη και σήμερα αποτελεί θέμα ταμπού στην επαρχία και όχι μόνο.